Laten we elkaar geen mietje noemen, iedereen die wel eens een journaal of krant ziet kan
zo 5 landen noemen die niet op één lijn zitten.
Hoewel een oorlog nu, op dit moment nog niet in zicht is kunnen we de media wel af en toe een raar berichtje sturen. Over persoonsverheerlijking in vijandland A, of persoonsverdwijningen in
vijandland B. Steeds een klein beetje info, maar alles bij elkaar geven alle stukjes info de indruk dat de leider van dat land een sukkel is. En dat is natuurlijk heel handig, mochten we ooit met hen in oorlog komen, want er is nog geen schot gelost en nu al staan we niet aan de kant van die 'sukkel'.
Deze zgn pre-propaganda wordt door sommige landen fanatieker uitgeoefend dan in andere landen.
Mocht het er toch op gaan lijken dat een oorlog werkelijk aanstaande is, dan moet je ervoor zorgen dat het niet een 'leger-dingetje' is, maar dat het hier een evenement voor het hele land betreft of voor de westerse wereld of voor de hele wereld.
Uit je leger selecteer je tien onderdeeltjes en in verschillende media laat je verschillende getrouwe journalisten stukken schrijven over die onderdelen, de manier waarop ze zich voorbereiden, hun thuisfront, mailadres etc. Naarmate de oorlog dichterbij komt laat je steeds meer info over 'grote vissen' vrijkomen, waardoor bv de grote nieuwszender een diepte reportage kan geven over de F117, dat rare zwarte vliegtuig (Dat al 30 jaar bestaat).
Door deze 'meebeleef-journalistiek' gaat iedereen zich richten op het aanstaande conflict.
Er vormen groepen die voor en tegen de oorlog zijn, politici rollen schijnbaar met elkaar over tafel en het leger verplaatst zijn goederen en mensen zo goed en zo kwaad als dat gaat naar een buurland van de vijand.
Nu is het je misschien opgevallen dat er sprake is van getrouwe journalisten,
journalisten zijn toch altijd objectief ?
Nee.
Journalisten zouden objectief moeten zijn,
maar in een oorlog zijn ze volledig afhankelijk van het leger als ze erover willen berichten,
en die monopolie-positie moet je uitbuiten.
Zie ook Les 4, media
Dus in vredestijd niet te negatief over het leger, in tijden van aanstaande oorlog gewoon afdrukken wat je wordt verteld etc etc. Dit gaat zelfs zover dat het kan gebeuren dat verschillende media melding maken van de 'hekel aan de kleur groen' van de vijand, die 'alles wat groen is uit de stad liet verwijderen' Opvallend aan dit soort berichten is natuurlijk niet de kleur groen, maar het feit dat er nooit bronvermelding wordt gegeven....
Let maar goed op bij krant, journaal of nieuwssite er staan altijd wel een paar van dit soort berichten op. (Zonder bron, onduidelijke locatie, onduidelijke datum, kortom oncontroleerbaar)
Voorts moet nog worden aangemerkt, het feit dat vooral diezelfde media erg veel verdienen aan elke oorlog, je zou voorzichtig kunnen aannemen dat zij baat hebben bij een langer, zich voortslepend conflict, dan bij een driedaagse blitzkrieg.
De voornaamste les in dit hoofdstuk bestaat eruit dat je een aanstaande oorlog belangrijker maakt en hiervoor gebruik je vooral alledaagse media.
'We hebben het allemaal gezien en we waren er allemaal bij, oorlog bleek niet meer af te wenden.'