Over de zeer uitgebreide methoden die we hebben ingezet om 'een andere weg' te verzorgen , dan een oorlog, over de manier waarop diplomaten als een soort on-geuiniformeerde helden 'hun stinkende best' deden in allerlei overleg organen, tot de inefficiente en bureaucratisch VN toe.
Diezelfde VN waarvan iedereen nu inziet dat die organisatie sterk is verouderd en dat er haast moet worden gemaakt met het opstellen van nieuwe regels en protocollen omdat ze de weg van de waarheid alleen maar belemmeren.
En we besteden aandacht aan de opbouw en de training van onze troepen en doen dat door allemaal kleine stukjes uit vele interviews achter elkaar te plakken.
Alle soundbites, uitspraken, hebben gemeen dat ze allen geloven in de oorlog en de goede afloop ervan voor ons.
We zien (nagespeelde) debatten tussen onze president en andere wereldleiders. Veel van die wereldleiders boden verzet, terwijl uit allerlei gegevens blijkt dat wij het wel degelijk als enige bij het rechte eind hadden.
Van de oorlog zelf laat je niet zo veel zien, uit respect voor alle slachtoffers die aan beide zijden gevallen zijn. Het waren allemaal vaders, broeders, zonen, ooms, vrienden en de vrouwelijke variant hiervan. Ook de doden van onze voormalige tegenstander gedenken we, we hebben altijd al beweerd niets tegen de gewone man in dat land te hebben.
De door ons na de oorlog aan het werk geholpen regering in het bevrijde land, is al snel vervangen door een democratisch gekozen variant. Sinds het eind van de oorlog is er veel geld gestoken in de wederopbouw van waterzuivering, electriciteit, telecommunicatie, medische faciliteiten, scholen etc. De mensen in dat land leven weer vrij en het gewone leven, dat zo lang gemist werd is teruggekeerd.
Uiteindelijk worden er een paar films gemaakt.
Natuurlijk bevestigen die min of meer het bovenstaande beeld.
Sommige situaties worden uitvergroot en aangedikt, terwijl andere elementen minder nadrukkelijk worden vermeld of zelfs afwezig worden gelaten.
Deze films zijn dienen ertoe het bezoekend publiek te vermaken.
En mensen houden van heldenverhalen, dus een film over de laatste oorlog zal veel mensen trekken.
Er zijn soms onafhankelijke filmmakers die ervoor kiezen om bewust van de waarheid af te wijken, maar het grote publiek trapt hier echt niet in, waardoor zo'n film al snel op dvd belandt, in de meeste buitenlanden zelfs zonder in de bioscoop gedraaid te hebben.